صفحه اصلى شغل ها سازمان ها ارزيابي مقالات هشدارها سوالات رايج
 
 
 
organizationman
سازمان آموزش فني و حرفه اي کشور
واژه شناسي
واژه شناسي آموزش فني و حرفه‌اي:
نيروي كار متخصص
نيروي كار كتخصص به فردي اطلاق مي‌ِود كه علاوه برمهارت درجه يك بتواند از عهده طراحي، محاسبه و همچنين ارائه پروژه‌هاي تحقيقاتي در ارتباط با شغل مربوطه برآيد.
نيروي كار ماهر درجه يك:
نيروي كار ماهر درجه به فردي اطلاق ميشود كه علاوه برمهارت درجه دو بتواند ا زعهده توانايي‌هاي استاندارد مهارت آموزشي مربوطه برآيد.
نيروي كار ماهر درجه دو :
نيروي كار ماهر درجه دو به فردي اطلاق ميشود كه بتواند از عهده توانايي‌ها و مهارت‌هاي مرتبط با شغل خود برآيد.
تعاريف و اصلاحات “بخش آموزش” سازمان آموزش فني ـ حرفه‌اي
• ظرفيت آموزشي مركز: تعداد كار آموزاني كه در طول يك سال در يك مركز آموزش ديده‌اند.
• رشته آموزشي : مجموعه برنامه‌هاي آموزشي مربوط به فراگيري يك حرفه.
• حرفه آموزشي: مجموعه مهارتهاي كه احراز آنها موجب اشتغال مي شود.
• مدت كارآموزي (طول دوره آموزشي) : مدت زمان آموزشهاي عملي و نظري يك رشته برابر استاندرد مصوب سازمان
آموزشهاي كوتاه مدت:
آموزشهايي كه براي بالا بردن سطح مهارت شاغلين در بخشهاي مختلف صنعت، خدمات و كشاورزي طراحي و ارايه مي‌شوند.
كداستاندارد آموزشي
مجموعه‌اي از اعداد قراردادي كه توسط سازمان بين‌المللي كار براي تفكيك رشته‌ها و زيرمجموعه هر رشته تعيينن شده است.
مركز:
واحد آموزشي است كه براساس ضوابط و مقررات به منظور ارتقاء مهارت و تخصص براي كارگران شاغل و ايجاد مهارت در افراد متقاضي كار تشكيل مي‌شود.
كارگاه:
مكاني است كه براي برنامه‌هاي آموزشي تجهيز شده و كارآموزان در آنجا مهارتهاي لازم را براساس استانداردهاي مصوب كسب مي‌نمايد.
مربي:
فردي است كه تدريس دروس نظري و عملي را بعهده دارد. به عبارتي مربي آموزش فني و حرفه‌اي بايد قدرت انتقال مهارتها و دانش تخصصي را به كارآموزان تحت تعليم داسته باشد.
كارآموز:
فردي است كه براساس برنامه‌هاي مصوب و استانداردهاي موجود در يكي از مراكز آموزشي به منظور كسب شغل يا ارتقاء كيفيت شغلي حرفه‌اي ويا مهارتي را مي‌آموزد.
 
  کليه حقوق اين سايت به شبکه رشد تعلق دارد